^{قلبم ادامه خواهد داد....}

^{سلام الهه ی آرزوهای دست نیافتنیم... قبلا گفته بودم می خوام فراموشت کنم ولی نتوانستم چون عشق تو بد جوری در قلبم آشیانه کرده... یاد تو زیباترین یادهاست... من از یادت که نرفتم؟ روزهای بارانی با تو بودن با یک رعد و برق سریع از خاطرم گذشت... من منتظر رنگین کمان عشقمون هستم... تو فکر میکنی بعد از رفتن تو رنگین کمانی در زندگیم پدید می آید... فکر نکنم؟ من هر جور فکر میکردم غیر از اینکه تو زودتر از من بری... این دفعه هم جلوتر از من بودی... ولی افسوس که بد موقعی رفتی... تو میگی روزهای خوبمون دوباره تکرار میشن...؟ نمیدونم؟ فقط میدونم با رفتنت عاشقتر شدم... الهی بسوزد پدر این عشق... و منو بیشتر از این غرق در شعله های وحشی خود بکند... می خوام فقط برای تو بسوزم تا شمع وجودم تهی شود از بی تو بودن... هر گوشه از اتاقم یاد آور یک خاطره از توست. قهرهای کودکانه ات... دوستت دارم هات... بهانه هات... نازهایت که من به جان و دل می خریدم... حتی دلم نمیاد به قاب روی پنجره که یاد آور خاطراتی از توست نگاه کنم... و قاب را در پشت پرده پنهان نگاه داشتم... الان بعد این همه مدت نگاهی بهش کردم و بوسه ای بر قاب شیشه ای زدم... نوشته روی قاب که همیشه تو ذهنمه اینه که الان برات میگم که یک وقت فکر نکنی از یادم رفته: (هر شب در رویاهام تو را می بینم... احساست میکنم... این گونه است که تو را می شناسم... این گونه باش... علیرغم پیچ و خمهای دور و فاصله کهکشانی که بین ماست... بیا و خوت را به تماشا بگذار... این گونه باش... نزدیک دور هر کجا باشی ایمانم را از دست نخواهم داد... اگر چه شبها بسیار سختند ادامه خواهم داد... که یک بار دیگر تو در می گشایی... واینجا هستی اینجا... در قلب من... و قلب من ادامه خواهد داد...) من با همه کم آوردنام در برابر تو بازم سر تعظیم در برابر عشق پاکت میزارم... من محتاج طواف تو کعبه عشقم... من منتظر اون روز هستم روزی که مثل هیچ یک از روزهای رفته ام نیست... روزی که تو برای همیشه پیشم بمونی و حتی صحبت از رفتن نکنی... تو میگی اون روز تو سرنوشتمون ثبت شده؟... نمیدانم...؟}

^{مثل همیشه پشت پنجره های انتظار دلم گرفته... همش منتظر طلوعی متفاوت با همه طلوع ها هستم... منتظر سپیده دمی هستم که تو برگردی از سفر... روزها و شبهام بی هدف سپری میشن اما هنوز غم تو در دلم ریشه زده و داره کم کم واسه خودش درختی تنومند میشه درختی که هر برگش پر از خاطرات بی تو بودنه... پراز نامهربونیها... پر از دلتنگیهام... من هنوزم دوستت دارم... تو وبلاگ یکی از دوستان خوندم: کسی که عاشقش هستیم هر گونه حقی بر گردن ما دارد... کار من از اینا هم گذشته من همه حقمو دارم ادا میکنم با نبودنت... من هنوزم دل خوشم به عکس روی دیوار درسته عکس خودت نیست ولی چهره اش خیلی شباهت به تو داره و من اون عکسو به جای تو تصور میکنم... هر روز حرفا و قصه ها با هم داریم هر صبح بهش صبح به خیرمیگم هر وقت دلگیرم با اینکه دلم نمیاد یک کوچولو دعواش میکنم... (ولی زود باهاش آشتی میکنم...) شبا هم تا بهش شب به خیر نگم خوابم نمی بره... می بینی کار دیونه ات با نبودنت به کجا رسیده دیونه تر شده... اون وقت هنوز بگو: من بی وفام... ای کاش می فهمیدی همه احساسمو نسبت به خودت... (ای کاش...) من چشمام کوره فقط تو رو میبینه... وای دوباره نگات از خیالم گذشت حس میکنم خیلی ناراحتی از دستم... منو ببخش که این قد بد قدم واست بودم... اگه می دونستم یک روز می خوای بری هیچ وقت بهت نمی گفتم عاشقتم... هیچ وقت وارد حریم ملکوتی نگات نمی شدم... چشمات صبح که از خواب پا میشی تو چشم کی باز میشه؟ حرف دلتو به کی میگی؟ شبا به کی شب به خیر میگی؟ خیلی سوال ازت دارم ولی افسوس که مجالی برای پاسخ نیست... من باید یک عمر به پات بسوزم تا وقتی که از پا در بیام...}

^{بگذرم گر از سر پیمان:: می کشد این غم دگر بارم::}

^{می نشینم شاید او آید:: عاقبت روزی به دیدارم::}